Wieś ta, nosi miano ,.Podzamcze” od zamku wieruszowskiego. Są tu okopy z
wojen szwedzkich i pomnik dla poległych. Polacy zajęli Podzamcze 18 stycznia 1920
Są to dwa stawy i rzeczka Niesób, łącząca się z Prosną. Za polskich czasów
pobudowano kolej idącą z Podzamcza przez Wieruszów do Wielunia i Kalet.
Szkoła jest 5-cio klasowa Nauczycieli pięć: Ł. Jacobi, M. Filipiak, J. Wolfówna, Z.
Wolfówna i I. Boślak. Szkoła założona w r. 1859. Należy do niej tylko Podzamcze.
Dawniej były tu dwie szkoły: katolicka i ewangielicka; w r. 1924 złączono je.
Kościół parafialny mieści się w kaplicy na cmentarzu grzebalnym. Jest drewniany,
bez stylu. Ma nazwę św. Roch. Należał niegdyś do Wieruszowa, przez tamtejszego
właściciela ufundowany w r. 1746 na pamiątkę wybawienia od zaraźliwej choroby.
W r. 1821 oddano go parafji Olszowskiej, do której dawniej Podzamcze należało.
Przy plebanji istnieje kaplica. Proboszczem jest X. Marian Myszkowiak. Należą do
niego Podzamcze, Kuźnica Skakawska, Mirków i Teklinów.
Budynków publicznych oprócz strażnicy dla straży niema. Jest tu młyn parowy,
cegielnia, trzy sklepy kolonjalne, 3 masarskie, 2 piekarnie, 2 kuźnie, 2 warsztaty
kołodziejskie, 1 stoLarski, 1 blacharski i 1 ślusarski.
Gospodarstw rolnych jest 120, a ziemi 3920 mórg.
Jest tu Towarzystwo Powstańców i Wojaków, dwa Towarzystwa śpiewu,
Towarzystwo Sokołów i Straż ogniowa.
Jarmarków do roku cztery. Przemysłu domowego niema.

Reklamy